A Busy Year.

You are to busy!

Hamisi, de voorzitter van de albino Kwale groep stuurt me een whatsapp bericht, nog opgewonden is hij na ons laatste bezoek in Oktober dat heel succesvol is verlopen, veel nattigheid en glibber partijen maar o zo mooi om te beleven.

Een druk jaar was het zeker, 2 bezoeken aan Kenia, fieldtrips naar afgelegen gebieden om zoveel mogelijk kinderen met Albinisme te bezoeken en te voorzien van alle middelen die we hebben, een dermatoloog mee om de kinderhuid ter plekke te behandelen zodat er geen tripjes naar het ziekenhuis hoeven te worden gemaakt, dat geld wordt besteed om te investeren aan het landje, de tuin of de benodigde basale levensbehoefte, uitgebreide eye checkups in Kwale Eye Centre waar menig albino kind een nieuwe bril kreeg aangemeten, hun zicht is heel slecht.

Er is veel werk verzet en we zien een duidelijke verbetering, vooral de Kwale groep bruist van enthousiasme en ideeën waardoor bij Hermien en mij het vlammetje ook blijft branden.

Alleen kun je dit niet doen.

Het spaarpotje is mooi gevuld, ontelbare potjes jam zijn er verkocht, veel werk om te plukken en te maken maar o zo dankbaar en super lekker, de gehaakte engeltjes die Dinie en Anneke voor ons hebben gemaakt zijn een schot in de roos en zijn dan ook zo uitverkocht, vele donaties die ik mocht ontvangen van soms onbekende maar meelevende collega's, dat geeft me een warm gevoel, ook verkopen de houten kerstbomen die Anton maakte weer goed en vinden een plek op de kinderkamer en de huiskamer, een vriendin verstuurd dit jaar geen kerstkaarten maar besteed dit geld aan ons goede doel .

En netwerken helpt echt, hierdoor heb ik alweer 300 tubes zonnebrandcrème staan om de komende keren mee te nemen, met dank aan L'Oreal/Vichy.

Dit maakt het dat ik komende week 1500 euro over kan maken naar de rekening van de Likoni School For The Blinds, schoolgeld om het komende jaar de Lewa kids weer naar school te laten gaan, kostschool, onderwijs is de toekomst.

En dan hang ik met het project bij de lege flessen automaat bij de AH in Badhoevedorp en mag ik in Januari hopelijk een leuk bedrag op komen halen, een mooi begin voor het project in 2020.

Ik wil iedereen bedanken voor de hulp in welke vorm dan ook en fijne feestdagen toewensen laten we er een spetterend 2020 van maken!

Dank!

Carla.

Inspiring Lunga Lunga.

Met de klamme was in de tassen vertrekken we maandag ochtend voor een 2 daagse trip naar Lunga Lunga.

Ook in Kenia is het klimaat onvoorspelbaar geworden, zaterdag kwam de regen met bakken naar beneden, een bezoek aan het strand was er niet bij, alhoewel de temperatuur er wel naar is.

Dan maar een dag relaxen, bloggen, en een tripje naar de Bata, ik had immers Beja, de oudste jongen van het gezin met de 6 albino kinderen waarvan er 4 op school zitten en paar nieuwe schoenen beloofd, mooie lederen safari boots zijn het geworden die wel even mee kunnen.

Dan hebben we zin in een cappuccino waarvan we genieten, buiten, onder een afdak met de paraplu binnen handbereik, de emmer die wordt neergezet om wat gratis water op te vangen vult zich binnen 10 minuten, tuk tuks rijden af en aan om de mensen bij de winkels weg te halen, de rit prijs wordt meteen opgeslagen, geef ze ongelijk

Zondag hadden we meer geluk en was het heerlijk in het lauwe zeewater.

Georganiseerd zoals we zijn staan we om 9.00 uur maandag ochtend paraat om opgepikt te worden door Joshua Motonda de dermatoloog die ook 2 dagen meegaat om bij alle albino's de huid te controleren en eventueel ter plekke te behandelen.

Het wordt 9.30, 10.00...... en uiteindelijk om 12.15 komt hij voor rijden.

Het drama bij de ferrie houd nog steeds heel Kenia achter de t.v gekluisterd en de kranten vliegen weg uit de stalletjes.

Weten jullie het nog? Een moeder met haar 4 jarige dochter reden achteruit de ferrie af, geen klep die de auto tegen kon houden, de auto dobberde nog 10 minuten en zonk. De overheid heeft niet de goede mankracht en middelen, er is nu een team uit Zuid Afrika aan het duiken om de auto te lokaliseren en dat was de reden dat dr.Motonda meer dan een uur bij de ferrie heeft gestaan, een grote chaos was het er, het houdt de gemoederen al 10 dagen bezig.

Uiteindelijk ietwat oververhit vertrokken we, op route naar Lunga Lunga, een dorp 10 minuten verwijdert van de Tanzaniaanse grens waar de Lunga Lunga Primary School onze bestemming is.

De rit ernaar toe is mooi, talloze dorpjes trekken er aan ons voorbij met vele groenten en fruit stalletjes vlak langs de weg, koeien en geiten scharrelen langs de weg en eten van de zojuist bijeen geveegde afvalbergen.

De rietsuiker plantage, velden met groeiende vlas planten, een aaneenschakeling van vergezichten.

Het team van optometristen van Kwale Eye Hospital heeft gelukkig niet stil gezeten en alle oogmetingen bij de kinderen zijn al verricht 10 Albino kinderen wachten ons op met ouders.

De vader van mijn gezin is er ook met de 2 kleinste die nog niet op school zitten, 4 uur reizen zat erop voor ze, bij nacht en ontij zijn ze vertrokken, eerst met de brommer uit het gebied naar de weg gebracht, daarna met de matatu.

Een rit die 20 euro kost, retourtje, vader met 2 kids, ondoenlijk als er niet zulke lieve sponsoren zijn die in de bres sprongen om dit mogelijk te maken.

Hermien en Ik stallen weer van alles uit, een tafel vol met petten, zonnebrandcrème, lipbalms en... enorm veel sandaaltjes en wat een geluk hebben we, ieder kind gaat naar huis met ook een paar passende schoenen, nieuwe en mooie die hier een 2e leven krijgen, dank aan de gulle gevers!

Almasi de optometrist vertelde weer het een en ander, de kliniek is bekend omdat zij hier iedere 3/4 maanden outreaches doen zodat de mensen niet 3 uur hoeven te reizen naar Kwale Eye Hospital.

Dan verteld Joshua Motonda de dermatoloog over het gebruik van de zonnebrandcrème, roemt menig kind die zo'n goede huid heeft, goed smeren helpt echt, als de crème er is...

Nu kunnen we iedereen gelukkig maken met 2 tubes en een lipbalm, kunnen ook de ouders hun zegje doen, vragen stellen, iedereen voelt zich op zijn gemak, de kleintjes scharrelen rond en de tieners kijken verlekkerd naar de flitsende sandalen.

1 meisje heeft pech, haar maat zit er niet tussen maar... Na 1 dag lopen had ik al de blaren van mijn net aangeschafte slippers die het meisje perfect passen, zij blij en Ik blij

Ook delen we de Mwezi boeken uit, een prentenboek dat verhaalt over het leven van een albino meisje, een mooi boekje met kleurige tekeningen, hopen dat we zo een stukje Awareness kunnen creëren op scholen en in de community.

Dan maken we nog wat groepsfoto's en vertrekt iedereen blij met een volle tas, missie geslaagd!!

Wij blijven in dit gebied, overnachten met het team en hebben een gezellige ontspannen avond, waarbij we de postcodeloterij blikken gevuld met stroopwafels uitdelen.

En, een mooi Ferrari t-shirt van de zoon van Hermien verloten, alle mannen hebben er wel oren naar, wat kan een volwassene dan weer even een blij kind zijn .

Onder de koude douche spoel ik het zweet van me af en ga slapen met een tevreden gevoel.

Dinsdagochtend om 8 uur ontbijten we en om 9 uur vertrek naar de volgende groepjes maar... waar is onze dermatoloog,.. op bellen reageert hij niet maar uiteindelijk blijkt dat hij er al uren op heeft zitten.

2 albino zussen van 56 en 60 jaar heeft hij opgehaald, gisteren hebben de dames tevergeefs naar ons gezocht, reiskosten gemaakt en weer naar huis vertrokken zonder resultaat, vanochtend wordt het goed gemaakt.

Ze krijgen de volle aandacht, worden voorzien van alle middelen en de huid wordt behandeld, een wonder dat zij nog leven en niet aan de complicaties van huidkanker zijn overleden, 60 jaar geleden was er geen creme of andere middelen en om het goed te maken worden de reiskosten aan hen vergoed.

1 van beide dames heeft onderweg ook nog een tetanus injectie gekregen, het zware werk op het land geeft af en toe niet mee en wonden aan handen en voeten liggen op de loer, we raden aan om ook te weken in een Omo sopje, is immers overal goed voor .

Dan ontmoeten we op de terugweg nog een vader van 4 Albino kinderen, 1 is er ziek thuis en de andere heeft hij naar school gestuurd, we geven de nodige middelen en de man vertrekt ook met een volle tas huiswaarts, ook deze kinderen hebben voorlopig de nodige zorg in huis.

We nemen afscheid van het team met optometristen, zij blijven nog een dag in het gebied, wij vertrekken weer naar Mombasa met een tussenstop om op Likonischool Beja te verblijden met zijn nieuwe schoenen, parmantig stapt hij voorwaards en kan er nog even in groeien, een goede aankoop dus.

Dan , prijs de dag niet voor het avond is, wachten we bijna een uur bij de ferrie, er wordt nog steeds gedoken om de auto te lokaliseren, het is bloedheet, de diesel dampen zijn misselijkmakend.

Na nog een oponthoud van een uur in de stad komen we in onze wijk aan waar we de dermatoloog en Hamisi, de albino mobiliser trakteren op een frietje.

Het was ver, warm, nat, druk maar onvergetelijk om te doen.

BE THE REASON SOMEONE SMILES TODAY.

EN...VANDAAG DOE IK LEKKER niets!

XX Carla

Gouden randjes.

Alles staat klaar om 6 uur in de ochtend.

Na een nacht met hevige regenval, ook hier hebben ze last van de klimaat veranderingen, en een paar dagen fieldwork en 3 heerlijke dagen Safari waar we enorm veel dieren hebben gespot gaan we weer aan het werk.

Justus, onze chauffeur zal vandaag met ons op pad gaan en eerst bezoeken we Likoni School For The Blinds waar mijn 4 Albino kindjes verblijven.

Na oeverloos heen en weer appen met Elizabeth, de Principal van de school heb ik de juiste schoenmaten van de kids doorgekregen om hen te verblijden met mooie sandalen, gesponsord door Haverhals Schoenmode in Zwanenburg

Het straatbeeld is druk en een deel van de stad staat op zijn kop, opgebroken wegdek waar heel Mombasa langs moet, een grote chaos.

De Tuk Tuks duiken de met regenwater gevulde gaten in, fietsers, wat een lef, krijgen een gratis douche en wij duiken een trechter van vrachtwagens, bussen, auto's en houten handkarren opgetast met groenten en fruit in, een gekkenhuis is het.

Dan naderen we de ferrie want we moeten immers Mombasa dat op een eiland ligt uit en de rivier oversteken.

Hier was het van de week ook een groot drama.

Een auto waarin een moeder met 4 jarig kind zaten is tijdens de overtocht achteruit de ferrie afgereden, de wagen dobberde nog 10 minuten en zakte langzaam naar de bodem van de rivier die tientallen meters diep is

Er heerste groot ongeloof want het gebeurde voor de ogen van wel 1.000 man die op de boot kunnen en menigeen heeft het gefilmd.

Aangezien er niet de juiste materialen zijn om zo diep te duiken en de rivier is gevuld met modderwater na dagen hevige regenval, hebben ze de auto nog niet kunnen traceren.

Gelukkig kwamen wij op school in een vrolijke boel terecht, blije kinderen en Amy, het waarnemend hoofd van de school was blij om ons weer te zien.

Ik stapte de auto uit en meteen kwam Beja, de oudste jongen van mijn "adoptie" kinderen op me afgestapt en gaf me een stevige handdruk.

Ze wisten van onze komst en ook de meisjes schoven aan.

Toen de achterklep open ging en de voetballen bijna de auto uit rolden kwam er een glimlach op het gezicht, FOOTBAL riep Beja die er meteen vandoor wilde gaan om ermee te spelen.

Maar eerst togen we met zijn allen het kantoor in waar ik de kinderen kon verblijden met de sponsor spullen van Health City, een mooie linnen tas met badhanddoek en Ik had er nog het een en ander bij gedaan.

Toen de schoenen, gelukkig had ik meerdere maten mee want opmeten daar zijn ze hier niet goed in , Beja leeft op grote voet en daar heb ik gisteren mooie leren safari boots voor gekocht die hij dinsdag krijgt.

Dan wordt er gevoetbald en gaan de meisjes met het springtouw aan de haal

We vertellen dat we doorgaan naar Kwale Eye centre en dat daar een screening is voor meerdere albino kinderen waarbij ook Josh Motonda aanschuift, de enige dermatoloog in de wijde omgeving, wat heeft deze man een moeite moeten doen om vrij te krijgen.

Amy de waarnemer, net zo bijdehand als wij zegt dat er nog een weesjongen is, albino, die bij een tante woont en grote wonden op zijn arm heeft, mag hij ook mee?

Hermien geeft wat sponsor geld voor de tuk tuk zodat ook hij voor consultatie kan komen.

Dan vertrekken we naar de oogkliniek, een wagen vol met 3 van de kids bij mij achterin en 1 bij Hermien op schoot, het kan allemaal en toestemming vragen aan de ouders of het wel mag is er niet bij .

Onderweg belanden we in een verkeersinfarct, de hitte in de auto stijgt en Ik trek de spencers van de kinderen uit, de zweet druppels staan op hun voorhoofd en uiteindelijk een half uur later rijden we weer.

Kwale Eye centre is een oogkliniek, opgericht door Helen Robert, een Engelse oogarts en in de wijde omtrek bekend bij de bevolking.

Door de renovatie van de poli in mijn ziekenhuis, AVL Amsterdam, zijn er kostbare Ophtalmoscopen vrijgekomen die ik mee mocht nemen, een godsvermogen heb ik in de koffers en blij dat ze ermee zijn!!

Tevens dozen vol met prachtige zonnebrillen die verkocht mogen worden en dan gaat het opgebrachte geld in een soort Poor People Fund en kunnen er weer anderen mee profiteren van gratis hulp, zo bereiken we een grote doelgroep!

Almasi en Morris zijn er de optometristen, bevlogen kerels die het hele gebied bemannen, met de motor op pad gaan om de Albino kinderen te bezoeken, op scholen, thuis, in de community, ze komen overal.

Dan treffen we ook de albino kinderen die uit Kibandaongo komen, afgelopen voorjaar vonden we hen in slechte conditie, Lout, een Nederlandse vrijwilligster doet daar goede zaken en zij heeft hen hier mee naar toe kunnen nemen, 3 uur met de bus, uit de modder, maar het is gelukt.

Het is er een vrolijke boel met uiteindelijk zo'n 16 albino kinderen die allemaal een eye check up krijgen en door Josh de dermatoloog bekeken worden.

Een enkeling wordt behandeld middels een stikstof tankje om de lelijke plekken weg te halen.

Dan volgt er goede instructie over het gebruik van de zonnebrand, de juiste kledingdracht en de onmisbare hoed, kinderen spelen met de mee genomen speeltjes en voetbal en iedereen mag een leuk speeltje uitzoeken, het was met recht een feestje.

Mzara ziet zo slecht dat zij een bril nodig heeft die door 1 van de sponsors wordt bekostigd, ze zat bijna in de t.v met de oogtest en van slecht zicht ga je niet beter presteren en dat is juist wat we graag willen, de kinderen naar een hoger niveau tillen!

Dan gaat Justus onze chauffeur op pad om Mhambri, soort opgeblazen oliebol en stukjes gefrituurde aardappel te kopen.

De kinderen hebben al uren niets meer gegeten en waren toch ook best wel gespannen maar nu is het een vrolijke boel en daar houden we van.

Het is een zeer geslaagde dag, we konden nog een voetbal en kleurboeken en potloden meegeven aan de groep kinderen die zo ver weg wonen.

Wij trekken nu door naar Diani beach, bekend van de mooie witte stranden en het mooie blauwe zeewater, echter, we hebben 2 dagen waarbij het oeverloos regent, we maar uit gaan rusten, bloggen en van lekkere koffie en eten genieten.

De was hangt overal verspreid in de hoop dat het droog wordt maar dat mag de pret niet drukken, we zijn blij dat het vandaag zo'n geslaagde dag was waarvoor iedereen zich maximaal heeft ingespannen.

Morgen 2 dagen outreach naar Lunga Lunga, we raken de Tanzaniaanse grens en kijken uit naar weer een nieuw avontuur met ons team van optometristen, dermatoloog, en leden van de Kwale albinism groep.

Je kunt het niet alleen, met elkaar, door elkaar, voor elkaar.

Nu schijnt de zon, hangen we de was buiten en gaan een duik in de zee nemen.

Wil be continued,

Habari Carla

Everyone smiles in the same language.

Bepakt en bezakt met 3 volle koffers en een grote handtas vertrek Ik weer richting Kenia.

De inhoud is iedere keer weer hetzelfde menu, zonnebrandcrème, lipbalms, zonnebrillen en hoeden/ petjes, het is nooit teveel.

Ook de afdeling Techniek/Radiologie en de vrijwilligers van het ziekenhuis hebben een duit in het zakje gedaan middels donaties en zonnebrandcrème en zonnebrillen.

De donaties komen ook uit onverwachte hoek

Ook heb ik deze keer enorm veel kindersandaaltjes en schoentjes mee, en menig zak met speeltjes.

Deze week wordt er in Mombasa en Kwale county flink aan de weg getimmerd middels een campagne om de jiggers uit te roeien.

Omdat velen geen fatsoenlijk schoeisel hebben wordt er veel op blote voeten gelopen, de beestjes kruipen door de huid naar binnen en veroorzaken lelijke verwondingen die vervolgens ontaarden in fikse wonden.

Alle gedoneerde schoeisel zal dus goed worden ontvangen.

Bij de douane in Nairobi wachten Hermien en Ik vol spanning op de koffers.

Vorige keer stonden er allemaal kruizen op omdat er wel iets verdachts in zou kunnen zitten.

Het blijkt dat alle bagage die uit het vliegtuig komt eerst door de scanner gaat.

Mijn grote zwarte koffer is van boven tot onder vol gekalkt met krijtstrepen, Hermien heeft meer geluk en kan zo door.

Maar ik had een uiterst vriendelijke douanier die me mijn verhaal liet doen zodat niet alles overhoop gehaald hoefde te worden.

Dan in ganzenpas met alle koffers naar de andere kant van de luchthaven waar we met de binnelandse vlucht naar Mombasa vertrekken.

Ook hier heeft de klimaatverandering zijn intrede gedaan en heeft het vandaag enorm geregend, de temperatuur is echter heerlijk.

Na een korte nachtrust in huize Mokaya vertrekken we naar de bank om al het sponsorgeld om te wisselen, even ben ik miljonair.

Tevens krijgen we nieuwe biljetten van 1.000 shilling die zo glad zijn dat het een hele toer is om te controleren, per 1 Oktober wordt al het geld omgezet in nieuwe biljetten, dus het is druk bij de bank met mensen die hun geld komen omruilen.

Dan naar Safaricom voor een nieuw nummer zodat we weer bereikbaar zijn

Blije dames bij Radna Square de volgende ochtend.

Ik had ze tevoren al een whatsapp gestuurd dat we zouden komen, en na 2 uur kijken en contact met menigeen via de whatsapp hebben we een

keuze gemaakt, een deel nemen we mee en een deel wordt speciaal voor jullie gemaakt, zo is iedereen blij en hebben de dames weer beleg op het brood.

Op zaterdag gaan we met onze gastheer op pad, Johnson Mokaya, directeur van een klein ziekenhuis, waar we in huis zijn.

Tot onze schrik werd enkele maanden geleden zijn, en nog 9 andere ziekenhuizen gesloten door de inspectie.

Sommige zaken waren niet op orde en er moest flink getimmerd en verbouwd worden om weer aan de Keniaanse maatstaven te voldoen.

Gelukkig is hij directeur van nog een 2e ziekenhuis zodat de patiënten hiervan geen last ondervonden.

De boel is weer open en groot was onze verbazing toen hij vertelde een ander pand gevonden te hebben dat in korte tijd tot een ziekenhuis wordt getransformeerd.

We kregen een rondleiding tussen het bouwpuin en gaven gedegen adviezen omtrent de O.K en de hygiëne regelgeving, deze werden in dank aanvaard.

HELP A GIRL GO TO SCHOOL.

Deze slogan doelt op de dropout van schoolmeisjes als ze menstrueren, iedere maand een week school missen is niet echt bevordelijk voor de school resultaten.

Hermien heeft contact met de dames van de Soroptemisten club in Mombasa en we werden uitgenodigd om mee te gaan en uitwasbaar maandverband te gaan brengen.

Na een rit van ruim een uur komen we bij de Moi Kadzonzo Girlsschool aan, een complex waar 1500 meisjes middelbaar onderwijs krijgen.

Het gezang galmt ons tegemoed als we uit de auto stappen, 1500 zuivere stemmen galmen in de aula, waar de Principal van de school een opbeurend verhaal brengt.

Je bent het waard als meisje, kunt ook verder komen en meer van zulke uitspraken vlogen ons om de oren.

Dan de priester die een duit in het zakje doet en steeds met weer 10 minuten zijn preek verlengde en de meiden opzweepte met muziek en zang, mijn trommelvliezen hadden het echt zwaar te verduren.

Dan komen alle donateurs het podium op en stellen we ons voor, wie zijn we, wat doen we en komen de dozen met maandverbanden tevoorschijn.

Afripads, always, alle merken komen er voorbij,...... je hebt wat nodig met zoveel meisjes.

Aan alles komt een eind, gelukkig... na bijna 3 uur op een houten stoel, ik hoef de kerk voorlopig niet meer te bezoeken.

SAMBURU ALBINISM SELF HELP GROUP.

Vandaag, maandag bezoeken we de groep met Albino kinderen in Samburu, vorig jaar waren we er ook en was ik zo onder de indruk van de moeders die hun kleintjes met zoveel liefde verzorgen.

We gaven er toen veel zonnebrandcrème en duidelijke smeer instructies, legden uit hoe belangrijk het is om een pet of hoed te dragen, lange mouwen en lange broekspijpen of rokken.

Het heeft echt resultaat gehad, de kinderen hebben een heel goede huid conditie.

Almasi, onze vriend, optometrist in het oogziekenhuis èn Albino coordinator geeft een praatje en brengt nogmaals het belang van bovenstaande onder de aandacht.

Het is een feestje, ieder kind/ ouder krijgt persoonlijke aandacht, een tube crème, zonnebril, lippenbalm en pet, tevens krijgt ieder gezin een therapeutisch prentenboek dat gaat over een albino meisje, hierin wordt op speelse wijze uitgelegd wat Albinisme inhoud en de daarbij behorende problemen.

De meegereisde dermatoloog controleert de huidconditie en behandeld zo hier en daar plekjes met een CO2 tankje maar complimenteert de ouders met de goede zorg.

Dan blazen we ballonnen op en is het feest, de kinderen zijn wonderbaarlijk vrij in hun doen en laten, zo mooi om te zien! .

Na een gezamenlijke lunch met het team, bestaande uit bonen en Chapati, reizen we weer af naar Mombasa waar het gestortregend heeft, de was weer nat is, en wij met een tevreden gevoel de koffer pakken voor onze volgende trip.

3 dagen Safari, ons hopelijk vergapen aan het wild en weer opladen voor een volgende meeting, vrijdag en volgende week.

STAY TUNED!!

X Carla.

Make it a September to remember.

Plukken, ontpitten en koken.

Wat een werk hebben we, Anton, Hermien en Ik, gehad om weer voor de heerlijke en zo gewilde potten jam te zorgen.

Op het werk, bij de slager, op de sportschool en diverse plekken in Lelystad gingen ze grif van de hand.

Als we terug zijn komt de pruimenjam eraan, heerlijk bij het stoofvlees in het najaar

De opbrengst is voor het zo gewenste schoolgeld zodat de Albino kids komende Januari weer veilig naar school kunnen, op kostschool bij de Salvation Army Likoni School for the Blinds in Mombasa.

Een veilige school waar de kinderen worden bedolven met liefde en kennis overdracht.

De school heeft plek voor ca 200 kinderen waarvan zo'n 70 Albino kinderen.

Het was druk de afgelopen weken, veel aanbod van mooie materialen om mee te kunnen nemen.

Vele collega's die meedachten en op weer nieuwe ideeën kwamen, het geeft een positieve boost aan het project.

Donaties van soms totaal onbekende collega's, wat een warm gevoel geeft mij dit en fijn dat velen iets over hebben voor een ander in nood.

De geweldige doeken bestelling, al 50 stuks.

Een Sint/ kerst cadeautje voor een leuke prijs, bestellen kan nog, mail me dan of doe dit als reactie op dit weblog.

(carlasonder@ gmail.com)

10 euro voor een enkele en 17,50 voor een dubbele UNIEKE Keniaanse doek.

Een klein stukje winst gaat bij het schoolgeld.

Afgelopen vrijdag had ik een interview met RTV Noord Holland, terug te zien op internet, doen!!

(20 September 18.38 uur)

Nog 2 drukke dagen voor de boeg en dan lonkt Kenia.

Skin Cancer screening bij Albino kinderen, oog clinics in the middel of de bush.

We raken bijna de Tanzaniaanse grens en dompelen ons onder in de warme ruige stoffige dorpjes.

Er wordt op ons gewacht!

Wie onverhoopt nog mee wil doen...

Doneren kan, niets moet .

NL51RABO0337653712

T.n.v. C.Sonder

o.v.v Schoolgeld Albino kids.

HAKUNA MATATA, = GEEN ZORGEN

Dat wensen wij onze kids toe!

XX Carla.

A long stretch to go.

De laatste week is aangebroken en vandaag, maandag, gaan we richting Tanzania, een hele trip voor ons, de bestemming is Mgombezi, een klein gehucht, ver van de geasfalteerde weg het binnenland in.

Op pad dus weer met Almasi, onze goede vriend, zonder hem kunnen wij de nieuwe groep met Albino kinderen niet vinden en dit is juist de groep die het zo slecht heeft.

Stel je voor, je leeft heel armoedig in een lemen hutje, geen stroom, geen water, een schamel rieten dak dat in de komende regentijd het water niet buitensluit.

Door de huidige droogte en hitte kun je niets verbouwen, heeft vee het zwaar en heb je dus geen inkomsten, dan kun je een berichtje krijgen van wie dan ook om naar het ziekenhuis 100 km verderop te komen met je kind en een bril te krijgen, ga je dan??

NEE dus, dan is jouw kind van minder belang, er zijn veel monden te voeden en dan is er geen geld voor de boda boda en de matatu als middel van vervoer!

Het is heet, de wind wappert door mijn haren, palmboombossen schieten aan ons voorbij, kuddes met vee langs de weg, de grote rietsuiker plantages, ja de Kenianen zijn zoetekauwen, het zijn veel van dezelfde plaatjes die ik zie maar ik krijg er geen genoeg van.

Dan na bijna 2 uur rijden doemen de masten van de Tanzaniaanse grens op en verlaten wij het asfalt en begint het laatste deel van de trip, de weg met de rode aarde, mensen schuilend onder de schaarse bomen, boda boda drivers wachten op klanten want dat is hier het enige middel van vervoer, de paden zijn bedekt met zand, zo hier en daar hangt de was te drogen op de stekel struiken en wordt vanzelf weer stoffig van de rode aarde.

De Primary School doemt op en hier zullen wij een groep van ca 15 Albino kinderen gaan ontmoeten, de meesten op school, een enkeling komt op de boda boda, de lokale mobilisers hebben goed werk verricht, een soort roepende in de woestijn maar het werkt echt die tam tam.

Zonder de dorps Chief en de mobilisers kun je van alles willen maar gebeurt er niets, zij moeten op de hoogte zijn van onze komst en dan kunnen wij vervolgens ons werk doen.

Het is een groep kinderen van ca 1 1/2 tot 15 jaar, geen van hen heeft de zo benodigde crème, zonnebril of lipbalm, wij kunnen hen hiermee verblijden, geven voorlichting wanneer wel en wanneer niet te gebruiken, delen petten uit, het therapeutische boek over een Albino meisje wordt gebruikt om awareness te creëren, Hermien geeft de meisjes wasbaar maandverband en ik broed op een plan!

Met nog enkele dagen te gaan kreeg ik ineens 2 heel mooie geld bedragen die ik niet zomaar zonder goede bestemming wil weggeven.

Op het juiste moment op de goede plek, het heeft zo moeten zijn, een paar engeltjes uit mijn vriendenkring die right on time meelazen en dachten wij doen ook mee!!

Het resultaat is dat al deze kinderen met ouders naar de oog clinic kunnen komen, het vervoer wordt betaald, oogmetingen gedaan en ze krijgen allemaal een bril op maat, geweldig bericht voor hen, onverwachts!

Je kunt zoveel beloven maar als je niets hebt en er komen een paar blanke Mzungu's aangestoven met spullen en dan horen wat er te gebeuren staat, dat gelooft toch niemand?

Toch is het waar, brengen de mobilisers en Almasi het bericht, het ongeloof is groot, mijn kind, met gevaar voor het leven tegen de Tanzaniaanse grens, het gevaar en gevolg van de verhalen van de witchcraft doctors is groot, mijn kind dat ineens de aandacht krijgt, ze kunnen het niet geloven.

Het geld komt terecht bij Kwale Eye Clinic, vanuit daar wordt de geldstroom beheerd, over gemaakt via Mpesa( betaling via de telefoon) naar de mobilisers voor het vervoer van ouders en kind naar de clinic, nee niet naar de ouders zelf, die kopen er dan misschien eten van, begrijpelijk, maar dan schiet het zijn doel voorbij en dat wil ik niet.

De komende weken zal het plaatsvinden, een lange trip voor hen allen richting de grote stad met een mooi doel voor ogen, zicht, licht in de duisternis, zo welkom en gewenst.

Dank lieve donoren, jullie brachten blijheid en ongeloof, de foto's zullen later volgen want die worden zeker gemaakt door Almasi en zijn team in Kwale Eye Clinic.

We gaan weer met een lange rit op huis aan, ons huisje aan het strand in Diani waar we 2 dagen verblijven, ja de verschillen zijn groot, we hebben een zwembad en de zee voor de deur, maar door af en toe zo te kunnen ontspannen houden ook wij het vol in deze enorme hitte, het is ook zo klam, de was droogt niet eens, spullen worden muf en vergaan..

Ik koop een lap met zebra print bij de doekendames en laat er een broek van maken, een soort houtje touwtje verhaal, een centimeter is er niet, wel stukjes touw waarmee ik wordt opgemeten, dit wordt helemaal niets denk ik maar ja hoor, een prachtige broek ontspruit er vanachter de trap naaimachine die ik met veel plezier draag

Dan hebben we de volgende dag een ontmoeting met een enorm enthousiaste groep Albino jongeren uit Kwale, de dermatoloog die hen bijstaat met het fieldwork is ook mee.

Zo'n 3 tot 4 keer per jaar gaan ze de bush in met apparatuur om beginnende huid afwijkingen te kunnen behandelen, de plannen zijn groots en met deze actieve mensen komt het wel goed.

Ik had niets vertelde Hamisi, werd geholpen door anderen, kon naar school, heb nu een gezin en wil nu iets terug doen voor mijn mede albino families, broeders en zusters, ofwel, ik zet me in voor allen die mij nu nodig hebben, mooi om te zien.

We gaan proberen om voor deze actieve zelf help group een project subsidie te bemachtigen om het goede werk voort te zetten, beloven niets maar gaan ermee aan de gang.

We vertrekken weer richting ferrie, storten ons weer in de gekte en bereiken vaste wal in Mombasa, hijsen ons in een tuk tuk naar old town, zakken in de kussens van ons favoriete restaurantje en genieten van een mango sapje, ronden ons bezoek aan dit mooie project af en kijken terug op 2 mooie intense hete weken.

De tijd is omgevlogen, zoveel beleefd, zoveel mensen ontmoet, mooie mensen met een wil, een passie, die proberen een stap voorwaarts te kunnen zetten mede door jullie hulp!

Dan vertrekken we donderdag weer naar huis en kom ik terug met koffers vol met mooie doeken die velen van jullie hebben besteld, maar vooral koffers vol met mooie belevenissen, verhalen en herinneringen.

THE BEST THING ABOUT MEMORY' S IS MAKING THEM.

SHARE YOUR MEMORY'S,

YOU CANNOT DO THIS ON YOUR OWN!

Assante Carla

First Born.

Het is zaterdag, ons eerste weekend in Kenia, er staat een meeting met Albinism Care Foundation op stapel.

Een groep van 6 jonge mensen waaronder een verpleegkundige vormen het bestuur, Hermien en ik hebben een agenda opgesteld, niet echt Afrikaans maar er zijn wat noten te kraken, communicatie is een dingetje in Afrika.

Ervaringen worden uitgewisseld onder het genot van een koele mango sap en echte Hollandse stroopwafels, het is met recht een bont gezelschap, 3 blanken, ons uitgezonderd ?, 1 Orange albino (met een beetje pigment), en een grote in Uganda geboren lid van het gezelschap en niet albino, laat ik hem maar Benedicto noemen (fictieve naam).

Hij komt aangeslenterd in een jurk alsof hij zo uit de moskee is gestapt, I am not a moslim roept hij but a Christian, it’s just easy to wear, ik kan me er wat bij voorstellen, alles kleeft aan je lichaam vast vanwege de hoge vochtigheidsgraad en dat is niet fijn.

We bespreken de problemen omtrent de lokaal te verstrekken zonnebrand crème die er al 7 maanden niet is, we hebben cadeautjes mee voor iedereen, altijd weer een feestje, dan kabbelt het gesprek zich voort en Benedicto vist zijn telefoon uit zijn zak, een en al barsten in het glas, voor hem heb ik komende week een verrassing.

Dan komt het gesprek op Albinisme in Uganda, daar is het nog vele malen erger en is er niets te verdelen, dan doen we het aanbod om komende week zonnebrillen en petjes te verstrekken, tevens wat u.v werende baby pakjes, hij gaat deur aan deur in zijn gebied, Mbale mountains in Uganda, de mensen met Albinisme wijzen op de gevaren en hen registreren, wat zou het mooi zijn om de volgende keer ook voor hen crème mee te kunnen geven, hij koopt op Kongowea markt in Mombasa 2e hands kleding om mee te nemen en uit te delen aan hen die in vodden rondlopen.

Een paar dagen later hebben we wederom een interessante ontmoeting met Benedicto, die onze lokale groep ondersteund, hij leeft afwisselend in Mombasa en in zijn thuisland Uganda, dat hij bezoekt als er weer wat geld is gespaard.

Het gesprek komt op zijn leven en achtergrond, geboren in Uganda, geen vader en met zijn moeder naar Mombasa verhuisd, daar verder gestudeerd en nu een baan als nachtwaker bij de Katholieke kerk, vrouw en kinderen in Uganda.

I have 3 children zegt hij, the first born was found in a garbage bin!!, ik moet het tot me door laten dringen en denk eerst dat ik hem niet goed heb verstaan, het was avond, een hoop geblaf van een hond, Benedicto ging kijken bij de vuilnisemmer en daar lag bij het slachtafval een pas geboren babytje dat nog leefde en huilde, het ongeloof was groot.

Ze hebben het eruit gehaald, schoongemaakt en naar het ziekenhuis gebracht, gelukkig was het kindje gezond en werd in het gezin opgenomen, daarna nog een weeskindje en dan uiteindelijk een kindje van henzelf, they are all our’s zegt hij, we have a big hart and trust in God, een voorbeeld voor velen!

Dan verrast ik hem met de gedoneerde IPhone en heeft Hermien een powerbank voor hem, hij slaat een kruisje… en is sprakeloos.

We hebben nog zonnebrillen, petjes en wat kleding voor hem om mee te nemen, we praten wat verder en dan komt er nog 1 twijfelende vraag, mochten we er ooit eens tegenaan lopen, een grote trekkers rugzak is zijn wens, om nog meer mee te kunnen nemen naar zijn dorp en een groot gebied eromheen, we beloven om bij de 2e hands winkels rond te kijken, wie weet!

We zijn stil van zijn verhaal en hebben het er dagen later nog over.

DO YOUR LITTLE BIT OF GOOD WHERE YOU ARE

IT IS THOSE LITTLE BITS OF GOOD PUT ALL TOGETHER THAT OVERWHELM THE WORLD.

D.TUTU

Assante Carla.

Let us play

Het is December als ik een bericht voorbij zie komen.

Titanium Base, een buur van de Likonischool for the Blinds komt op visite en doneert vele materialen.

Dan heb ik een idee, hoe mooi zou het zijn om de school niet alleen te bezoeken voor de Albino kinderen en hen te verblijden met zonnebrandcrème, maar Alle kids eens te verrassen en in het zonnetje te zetten. Ik regel een doos, op het werk en plak er een foto op.

De materialen stromen binnen, zo mooi te zien hoe betrokken jullie zijn met mijn project, de Hoofd Hals poli komt met een grote zak tandenborstels, en er komen meerdere aanbiedingen uit huis, het commitment is groots, SUPER gewoon.

De lading is heel gevarieerd met vele schoolspullen, potloden, kleurboeken, tandenborstels, springtouwen, voetballen met pomp, mond harmonica's, te veel om op te noemen, alles gaat mee en mijn koffers zitten bomvol.

Een afspraak is gauw gemaakt en woensdag ochtend was het zover, Hermien en ik regelen met de Über app de rit, ja ook die kennen ze hier, het lukt ons niet om met zoveel spullen de matatu te pakken.

Ik ben zo benieuwd hoe het met de 4 albino kinderen van de familie Lewa gaat. Weten jullie het nog? 2 jaar geleden vonden we ze ver in de bush, armoede alom, gevaar voor het welzijn van de kinderen door de Witchcraft dokters, de familie smeekte om hen te helpen, ik kreeg toestemming van de familie om de foto’s die ik maakte te mogen delen en zo jullie erbij te betrekken.

Ik had er een slapeloze nacht van en besloot de volgende dag om met Elizabeth, de directrice van de school te bellen en haar deelgenoot te laten zijn in deze ellendige situatie . We spraken af op school, de schok bij het team was groot, zo’n armoede en onveilige situatie voor de kinderen!

LET THEM COME, IT ARE OUR CHILDREN riep Elizabeth meteen naar het aanhoren van het verhaal en de foto’s die ik liet zien.

Toen gingen de raderen draaien, ik besloot de foto’s en bijbehorend verhaal via whatsapp te delen, de hele avond door ontvingen we berichten en financiële toezeggingen, het resultaat was dat we met jullie hulp en de bekende kerstbomen de 4 kinderen 2 maanden later met het nieuwe schooljaar naar boardingschool konden laten gaan.

We zijn nu 2 jaar verder, vader Lewa is nu ook naar school gekomen, ik had mooie nieuwe t-shirts gekregen voor de kinderen van het gezin, maakte een tas met spullen voor hen die mee naar huis konden, vrolijkheid alom en de kids zagen de vader even extra buiten de vakantie om, heel fijn voor hen, ze zijn zo gegroeid, niet alleen in lengte maar ook in kennis, de oudste is de 4e van de klas en 1 van de meisjes 3e, er wordt hier veel waarde gehecht aan prestaties!

Als je weet waarvan ze zijn gekomen en hoe ze er nu voorstaan, ik ben er trots op, ook dankzij het team van de school dat zoveel energie, liefde en geduld in de kinderen steekt.

De ontvangst was aller hartelijkst en alle materialen werden met blijdschap ontvangen. Deze school huist kinderen vanuit een groot deel van Kenia, blinden onderwijs is met recht een vak apart! Er wordt een secundairy school bijgebouwd, de vraag voor onderwijs hier is groot!

Tevens komen er 2 klassen om specifiek onderwijs te geven, denk dan aan brood bakken, met de naaimachine overweg kunnen, een goede basis is zo belangrijk voor de toekomst!

Dan is het tijd om de donaties uit te proberen, er zijn examens maar toch wordt er een grote groep kinderen opgetrommeld en de jongens mogen voetballen en de meiden met de springtouwen aan de gang, het is een en al vrolijkheid, de blinde/slechtziende kinderen kennen elke hobbel op het terrein.

Een goed geslaagde actie dus dankzij jullie!, dan mag ik het gezin Lewa met de 4 kids blij maken met een mooi gesponsord geldbedrag, te besteden voor vervoer naar huis en weer terug naar school tijdens vakantie dit wordt beheerd door de school dus dat komt zeker goed.

We wonen nog een muziek/dans voorstelling bij, muziek is hier heel belangrijk en brengt vrolijkheid.

We laten de school achter ons, vertrekken met hordes mensen op de ferrie om aan de overkant van de rivier weer in de chaos van schreeuwende kooplui, taxidrivers, matatu's en boda boda's te belanden, slaan alle aanbiedingen af en in de luwte van de supermarkt bestellen we weer een Über, wat een vonst is het toch!

Assante Carla.